Sutra će se navršiti 49 godina od pogibije Džemala i Razije Bijedić, a obilježavanje nemile godišnjice održat će se na sarajevskom groblju Bare u 12:00h. Iz porodice Bijedić su poručili kako su svi dobronamjerni ljudi dobrodošli.

Ugledni bosanskohercegovački političar i peti predsjednik Saveznog izvršnog vijeća Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije i njegova supruga poginuli su 18. januara 1977. godine u avionskoj nesreći na putu ka Sarajevu.

Bijedić, kao politički velikan iz vremena Jugoslavije, ostat će zauvijek zapamćen kao borac za afirmaciju Bosne i Hercegovine u okviru Jugoslavije i afirmaciju Jugoslavije u inostranstvu i međunarodnim odnosima. Tokom karijere se konstantno zalagao za razvoj i jačanje privrede i ekonomije te je bio organizator privredne i infrastrukturne reforme. Tokom svoje karijere obnašao je niz funkcija, a najveća od njih je funkcija predsjednika Saveznog izvršnog vijeća na koju je izabran 1971. godine.

Na vrhuncu svoje političke moći, 18. januara 1977. godine poginuo je u avionskoj nesreći iznad bosanskog gradića Kreševa.

Uvijek je bio uz Tita, špekulisan je kao njegov mogući nasljednik, što je otvorilo sumnje u slučajnost avionske nesreće. Priče o umiješanosti Titove supruge Jovanke Broz u ovoj avionskoj nesreći i do dan danas su ostale žive.

Naime, Tito koji je, do tada, stalno putovao sa Jovankom širom svijeta, poslije ove avionske nesreće je stavio vlastitu suprugu u kućni pritvor.

Bijedić je bio čovjek kojeg su svi voljeli i sigurno je jedan od najomiljenijih političara iz vremena SFRJ, pogotovo u našoj zemlji za koju se oduvijek borio.

Porodica Bijedić pokušala je doći do dokumenata o nesreći, koji se nalaze u Beogradu, ali tamošnje vlasti to nisu dozvolile. Nekoliko puta tražili su da vide izvještaj o nesreći, ali svaki put su odbijeni, bez ikakvog objašnjenja. Čak ni dijelove aviona nisu mogli vidjeti. Sve to ukazuje da je pri padu aviona bilo dosta sumnjivih radnji.

Životni put Džemala Bijedića

Džemal Bijedić je rođen 12. aprila 1917. godine u Mostaru, gdje je i odrastao kao potomak ugledne trgovačke porodice. Kao gimnazijalac se simpatiše sa pokretom komunista, kome se, tokom studija u Beogradu, i priključuje.

Oktobra 1939. godine u Beogradu biva primljen u SKOJ, a decembra 1939. u mostarskoj organizaciji u KPJ. Četiri puta biva zatvaran, svaki put u Mostaru.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata aktivno kao član Partije učestvuje u NOB-i. Nakon rata postaje pomoćnik ministra unutrašnjih poslova vlade Bosne i Hercegovine, potom 1948. godine, načelnik Uprave za agitaciju i propagandu Centralnog komiteta KPBiH.

Lista njegovih funkcija je duga i vodi ka gore na hijerarhijskoj ljestvici: osim dvije navedene funkcije bio je i sekretar Oblasnog komiteta KPJ za Hercegovinu, član Izvršnog vijeća Bosne i Hercegovine, predsjednik Republičkog vijeća, predsjednik Skupštine SRBiH i na kraju predsjednik Saveznog izvršnog vijeća (SIV) 1971 godine.

Potpisnik letaka za borbu za autonomiju Bosne i Hercegovine u međuratnom periodu do 1941. godine do svoje pogibije se zalaže za razvitak privrede, primjenu principa samoupravljanja, promociju Jugoslavije u inostranstvu i jačanje Pokreta nesvrstanih.

Bijedić je bio i organizator nove bosanske privredne reforme i infrastrukture, posebno izgradnje moderne putne mreže, regionalnih vodovoda, gradskih kanalizacija i telekomunikacija, te 80-tih godina djelomično ostvarenog kulturnog projekta "hiljadu škola".

Za kratko vrijeme susreo je sve važnije svjetske državnike tog vremena, Mao Ce Tunga, Geralda Forda, Leonida Brežnjeva.

Stradao je u avionskoj nesreći, zajedno sa suprugom Razijom, a iza sebe su ostavili troje djece: Dragana, Azru i Milenka.

Iste godine kada je poginuo, u Mostaru je osnovana visokoškolska obrazovna institucija nazvana Univerzitet Džemal Bijedić u Mostaru.

Na groblju Bare se svake godine, na dan pogibije, okupe porodica i poštovaoci lika i djela Džemala Bijedića, kako bi odali počast ovom velikom čovjeku.

(DEPO PORTAL/au)