U Sarajevu je danas, 2. septembra, u 100. godini preminuo Raif Dizdarević, antifašista, političar i diplomata koji je obavljao neke od najviših državnih funkcija u Bosni i Hercegovini i bivšoj Jugoslaviji.

Dizdarević je bio predsjednik Predsjedništva Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine, predsjednik Skupštine SFRJ, savezni sekretar za vanjske poslove te predsjednik Predsjedništva SFRJ.

Rođen je 9. decembra 1926. godine u Fojnici, u poznatoj antifašističkoj porodici. Sedmorica braće iz porodice Dizdarević učestvovala su u Narodnooslobodilačkoj borbi, a trojica su izgubila živote.

Njegov najstariji brat, književnik Zija Dizdarević, ubijen je u ustaškom logoru Jasenovac. Brata Nusreta, borca i rukovodioca SKOJ-a u partizanskom odredu Zvijezda, četnici su 1942. godine ubili u partizanskoj bolnici, dok je Hasan Dizdarević poginuo u borbi.

Raif Dizdarević pridružio se Narodnooslobodilačkoj vojsci 1. augusta 1943. godine. Najprije je bio borac, a potom je, kao 17-godišnjak, postao pomoćnik obavještajca Visočko-fojničkog odreda.

Od kraja 1944. do 1950. godine bio je oficir Odjeljenja za zaštitu naroda, a zatim Uprave državne bezbjednosti za Bosnu i Hercegovinu.

Početkom 1951. godine upućen je na rad u Ministarstvo vanjskih poslova tadašnje FNRJ, čime je započeo dugogodišnju diplomatsku karijeru.

Od 1951. do 1954. godine bio je sekretar i otpravnik poslova Ambasade FNRJ u Bugarskoj. Od 1956. do 1959. obavljao je dužnost prvog sekretara Ambasade SFRJ u Sovjetskom Savezu, istovremeno zaduženog i za Mongoliju.

Od septembra 1963. do septembra 1967. godine bio je savjetnik Ambasade u Pragu. Kasnije je obavljao odgovorne dužnosti u Saveznom sekretarijatu za vanjske poslove, a od 1972. do 1974. bio je pomoćnik saveznog sekretara.

Dizdarević je više godina djelovao i u Savezu sindikata. Od novembra 1967. do septembra 1972. bio je sekretar i član Predsjedništva Vijeća Saveza sindikata Jugoslavije, a od jula 1974. do aprila 1978. predsjednik Vijeća Saveza sindikata Bosne i Hercegovine.

U aprilu 1978. izabran je za predsjednika Predsjedništva SR Bosne i Hercegovine, s četverogodišnjim mandatom.

Nakon izbora 1982. godine postao je član Saveznog vijeća Skupštine SFRJ, a potom i predsjednik Skupštine SFRJ te predsjednik Ustavne komisije.

Od 15. maja 1984. do kraja decembra 1987. godine obavljao je dužnost saveznog sekretara za vanjske poslove SFRJ.

Krajem 1987. izabran je za člana Predsjedništva SFRJ. Najprije je bio potpredsjednik, a od 15. maja 1988. do 15. maja 1989. godine predsjednik Predsjedništva SFRJ.

Dizdarević je bio jedini političar iz Bosne i Hercegovine koji je tokom postojanja Jugoslavije obavljao dužnosti predsjednika saveznog parlamenta i ministra vanjskih poslova. Bio je i prvi Bošnjak na čelu Predsjedništva SFRJ.

Tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu od 1992. do 1995. godine ostao je u zemlji, odbivši više ponuda stranih državnika i predstavnika Ujedinjenih nacija da bude evakuiran i angažiran u inozemstvu.

U skladu sa svojim mogućnostima pružao je podršku odbrani Bosne i Hercegovine.

Nakon povlačenja iz aktivne politike objavio je više knjiga i tekstova u domaćim i stranim medijima.

Među njegovim najpoznatijim djelima su „Od smrti Tita do smrti Jugoslavije“, „Vrijeme koje se pamti“, „Put u raspad“ i „Sudbonosni podvig Jugoslavije: Podsjećanje na historijsko NE staljinizmu“.

(DEPO PORTAL/dg)